تازه های شعر و داستان بهروز عرب زاده ب وفا
صفحات وبلاگ
نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/۳/۱

 

برای شاعر الفیا  استاد رحیم رسولی

 

سرت برای چیزهائی درد می کند

و استامینفون های هوشمند شبت را به داد می رسند

و گرنه

اینهمه فکرهای بزرگ که در این قواره ی کوچک ...

خودت که می دانی ...

ما برای دردسرهای بزرگ جثه های کوچکی داریم

و مابین آدمهای مثلا" بزرگ

که هی چیز های ما را می خورند و قد می کشند

 

 

اصلا" دیده نمی شویم

حالا

سی و دو پله را هم که پائین بیائیم نفس نکشیده بالا برویم

نه وسواس خانه ی را داریم

و نه بدون الفیا صفحه ای که در آن جا خوش کرده باشیم

راستی دیدی رسالت چهل چگونه در تو به نبوت رسید

که معجزه ی الفیا به زائیدنت

به بوسه ای به جوانه نشست

و گر نه اینهمه میوه کال نارس گوشه ی انبار خانه

گرد تکرار عادتی ست فشرده

و زندگی

تمدنی در ادبیات وظیفه

تو به تولدت در حروف

و به خیابانی که در آن عشق به اندازه ی سی و دو پله

بالا و پائین می رود   ایمان داری

و سرت همیشه برای چیزهائی درد می کند

خودت که می دانی .......

 

                                بهروز   عرب زاده

                                   ب . وفا

 

نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/۳/۱

 

 

 

 

                      به حسین پناهی

 

 

خودش چیزی بود

                      از نصف النهار پریده ی آسمان شهر

وبال گردن دستهای خواستن نوشته

مرکب ساده ی گوشه نشین

با آن ناتوانی سرنوشت مرکب

و ملاحت پریش

به یمن فلسفه ی ساده ی زیستن

پرنده ای مهاجر

                   دز آلوده

زاغه نشین دامن پر چین دخترکان پایتخت

 

همیشه کوله دار لطافت لذت بود

با آن صمیمیت کودکانه ی حاصل یک

و هزاران صفر که می شد به افتخارش چید

 

خودش عبارت ساده ی اقاقیها بود

در مدار پریشانی سیمای چنگک و چنگوله

در روزهای وخامت

                         حرف

                               نان

                                    آزادی

شکسته ای آویخته از گردن سرنوشت

 

به فرض نشانه بود

در سرزمین آیه های دروغ و خدایان سیاه و سفید

و عروسکان بی همه چیز

 

کولی زاده ی پریوش

با چند نوشته و چندان نانوشته

هنوز گوئی

بازیگر سریال رفاقت کوجه هاست

در حوالی ساعت خانه ایمان

 

 

                                          بهروز  عرب زاده

                                             ب . وفا  

نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/۳/۱

 

 

داستان 9

 

 

تیری شلیک شد

 

ناشناسی از پله ها پائین آمد

 

زن ناشناس را دید و نشناخت

 

فردا تیتر اول روزنامه ها خبر از قتل مردی می دادکه

 

فکر می کرد کوچه بن بستشان را می توان تا آزاد راه ادامه داد

 

قاتل فراریست

 

حکم اعدام غیابی صادر شد

 

زن حکم را از قاضی گرفت و فکر کرد او را جائی دیده است

 

                                               ب . وفا

نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/۳/۱

 

 

 

 

      داستان 8

 

آلفرد می گفت : دیکتاتور زائیده خلق نا آگاه است

و اتحاد رمز موفقیت

 

و من کتابم را ورق می زدم و فکر می کردم

آلفرد تنها نجات دهنده ی ماست

آلفرد ادامه می داد : هم رزمان پیروز که بشویم

اساس دیکتاتوری را بر خواهیم چید

 

 

و اکنون سالها می گذرد

آلفرد رئیس جمهور است

و من این نامه را از زندان دیکتاتور برایتان می نویسم .

                                                                                        

                                                                    ب . وفا                         

نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/۳/۱

 

 

 

                                  کی خودشو جوون مرگ می کنه ؟

 

 

 بازم پا برهنه عین عجل آقام خدا بیامرز که تو پله ها امونشو   گرفت و طاق باز افتاد وسط

 کرت حیاط پریدی وسط بی خیالیم یقمو چسبیدی . آخه بابا بد کردم بهت گفتم هر وقت دلت

 تنگ شد یه نوک پا غل غل کن بزار دلم وا بشه . نمی تونی یه لحظه زبون به جیگر بزاری

حال به حالی نشم آخه منکه یه عمر لا م تا کام همیشه زبونم جیم بوده جیکمم در نمیاد

 لالمونی گرفتم  مدارم نمی گرده .

خوب عجله برای چیه می گم بخدا خودش می گفت یه وقتی تو همین دور و بر برمی گردی

کلاهتو از وسط معرکه ور می داری پاتو از گلیمت می کشی بیرون  تیلیپ عاشقی سرت می زنه

اوستا کریم میگی و عطای هر چه کاغذ و مداد می بخشی به اونا که هی نوشتی و نفهمیدن

انوقت سوار ماشین پرنده که فنجون قهوه رو جلوت می زارن فال می زنی ناف هر چه بامرام

نکنه دیر بجنبی جا نمونه .

بختک که از موهات  سر خورد افتاد رو شونه هات نکنه دیر بجنبی وایستی هی در جا بزنی

چمدون حسرتتو بار بزن ول کن میون آسمون همیشه نامراد  یه دریا هر چیم نداشته باشه

واسه شیرجت تو دلش یه جا پنهون داره  بی آّبی نکشی  ببین کیه دارم میگم خودتو کش ندی

کش بیای یه وقتی تو اون قیل و قال   داد زدن زنگ زده هر چه دلش خواسته سیر گریه

کرده میگم خوب می خواسته نره  رفتن این حرفهارو هم داره  یادته هر چه کور و کر و

کچل چکش زدن نرو نشد که نشد همش بهونه ی روسری چربی اضافه نمی دونم چه کوفت و

زهرماری کاسه ی صبرشم که لبریز می شد می زد تو سیم آخر انوقت بود که دیگه حرف هاش

قرمز قرمز می شد ورد کلومش شده بود دختر   همسادمون  شیرین که واسه چهار کلوم سلام و

احوالپرسی با همسایه ی بغل دستیشون مجبور می شه 3 روز تو زیر زمین ادب بشه و تازه

آخر کار با چهار صفحه تعهد و بیاوو برو  من بمیر و تو بمیر خلاص  راستش رو بخوای

افتاده بود تو نخ دمکراسی یکی نمی دونست فکر می کرد ننه زاد جدا" به جد تو ناف دمکراسی

بزرگ شده و گر نه این ور پریده این چیزا حالیش نبود هوائیش کردند  آقا میگم نکنه دوا و

جادو جمبل خوردش داده باشن  بابای خدا بیامرزش تو دکونش  یه عمر عین شتر نون حلال

اورد خونه با عرق پیشونیش جون کند  عین گاری بار هر چه سختی بود کشید نه تو نخ خر

بود نه تو نخ پالون زندگی خودشو کردو یه روزم عین برگ پائیزی تو همون حجره ی

کوچیکش از درخت افتاد پائین نه حرفی و نه حدیثی  حالا موندم واسه چی این یکی حرف های

گنده تر از دهنش می زنه حالا هم که صدقه ی سرت گذاشته رفته میگم بی خود می کنه زنگ

 می زنه  اون که واسه ی حسن بلبل محل گرفته تا فاطی سر کوچه چهار روزه دلش تنگ می شد

 واسه چی به همه چیز پشت پا زد که حالا بشینه کاسه ی چه کنم چه کنم دستش بگیره آخ که

بگم الهی جیگرتون آتیش بگیره ننه دیدی دستی دستی بچه ی مردمو چه جوری ویلون ینگه

دنیاش کردن  چند با بهت گفتم چادر سر کن برو پیش اون پنج شش تا ریش سفید محل که

اسمشون رو گذاشتن شورای محل  یه کاری واسم دست و پا کن بزار این بابا مرده نپره

 چند بار بهت گفتم پوسیدم از بس تو کنج خونه چمباته زدم چند بار بهت گفتم پاهام تاول زد

بس که دنبال کار رفتم  تو کمکم کن مگه بابا یادت نیست خودش زنگ زده بود می گفت

یه وقتی میون اون بی مذهبا یه آدم یه لا قبا پیدا می شه واسه خاطر یه بسته آدامس اون

بالا بالائی ها رو می کشونه دادگاه کلیم سر کیسشون می کنه اونام واسه خاطر آبرویشون

هم که شده یه استعفاء می دن می رن پی یه کار دیگه آخه بابا تا کی این چهار تا ریش سفید

محل هر چه گند تو کوچمون بار بیارن  ننه جون بازم که داری میگی قربون همین شورای محل

خودمون پسر جون مردی گفتن غیرتی گفتن مرد که با چهار تا فحش و بد و بیراه و گند کاری

که نمی تونه از زیر کار در بره آدم که ناز نازی نمیشه پس تعهد چی آخه تو چی می فهمی تو

اگه می فهمیدی عوض اینهمه خوندن و نوشتن بی خودی یه زره از یاسر یاد می گرفتی ببین

چه جوری واسه خودش آقائی شده افتاده تو نخ بابای ریش سفیدش  حالا تو خونه نماز می خونه

 نماز میخونه یا نه کاری نداریم اول وقت پشت آقا تو مسجد نماز اول وقتو از دست نمی ده

حالا تو هی بگو کار چاق کنی می کنه خوب بکنه خروار خروار نون در نمی یاره اونو بگو

حالا تو بشین چوب سیاشو زاغ بزن هی حرف مفت بزن تازه خودت که دیدی چند بار چادر

سر کردم رفتم پیششون زار زدم گیس وا کردم گفتم نزارین جوونم دق مرگ بشه یه کاری

واسش بکنید خوب اونام که حرف بی خودی نمی زنن راست میگن تو 15  16 سال درس

خوندی که چوب لای چرخشون بذاری بابا یه شهر کور و کر تو هم یکی .

ننه م راست می گفت یعنی ما اینجوری عادت کرده بودیم یعنی بفهمی نفهمی پیتزا و هاک داک

 به مذاقمون خوش نمی یاد قربون همون دیزی و فسنجون ننه بلقیس که با صد من تف

 تو صورتمون نوش میکنیم  آخ که بگم نور به قبرت بباره آقاجون اون اولا که نه آشی

بود و نه کاسه ای فقط خاله اقدس تو نخ پختن آش بود و نه کاسه ای بود و نه آشی هی

چپ و راست می گفت : بچه ها نکنه هوسآش بکنید این ازون آشا ست که اول دهنتونو

می سوزونه و بعد جیگرتونو الهی که بگم آتیشت خاموش شه خاله دیدی زری پرید .

حالا تو چرا زل زدی با اون قیافیه قمر در عقربت نگام می کنی مگه نرفتم پابوسش زار

نزدم نگفتم نرو تو که به مکونی من میشم دو تا یادته گفتم چند تا که بشیم یاسر خر کی

باشه هی پز باباشو بده گفتم بمونی منم واسه خاطر تو هم که شده از آزادی تا میدون

اعدامو پابرهنه می دوئم حالا آقام حلال و حروم حالیش بوده نرفته تو کار اینا باشه منم

یه لقمه نون حلال زیر سنگم که باشه واست پیدا می کنم اصلا" هر چی تو بگی .

انوقت اخماتو می نداختی تو هم سر تا پا مو نگا ه می کردی می زدی زیر خنده الان

نخند کی بخند وقتی نئشه ی خنده ت ته می کشید یه چیزی تو مایه های بغض می گفتی

تو اگه عرضه داشتی تا حالا یه فکری بحال خودت کرده بودی نمی شستی تو کنج خونه

لای اون همه کتاب جن زده انقدر بخونی که مغزت تاب ورداره نه راست حسینی تو این

شهر در اندشت که آدماش عین مورچه تو هم می لولن اگه نشه واسه تو با این همه دب دبه

 و کبکبه کاری پیدا بشه که شکمتو سیر کنی فاتحه ی هر چه آدم که خونده شده آخه کی

چاقوت به استخونت می خوره یه تکونی به خودت می دی چقدر بشینم حرف های یه گاز

دو گازتو گوش کنم هی میگی امروز نشد فردا  حالا فردا هم که تمومی نداره بابا آدم

الاغ شکم که این حرف ها حالیش نیست می زنم می رم لای اونوریا همونا که تو بی

مذهبشون می دونی هیچی نباشه گشنگی و بی کاری و ماتم که نداره تو هم بشین با

اون روزنامه هات که هی چاخان کار می ده دلتو خوش کن آخه دیوونه تا بخواد سر و

 سامونی بگیری من که گیسام سفید شده با حلوا حلوا که دهن شیرین نمی شه .

انوقت می زدی زیر گریه منم که هوارو گرگ و میش می دیدم ساکت می شدم بد جوری

بغض گلمو فشار می داد .

حرف هاش حرف حساب بود اما نمی دونم چرا هیچ وقت نخواستم حرف هاشو باور کنم

 همیشه یه چیزائی اون ته دلم منو به موندن می کشوند حالا نمی دونم دیونگی بود یا عشق

 یا به قول ننه م تعهد  خلاصه هر چه بود هم اینجارو دوست داشتم هم اونو واسه من زندگی

خلاصه میشد تو محله ای که اونو من می تونستیم باشیم تو خونه ای که می شد سقف من ب

باشه و اون بچه هائی که می شد مال من باشه و اون  اونوقت هر شب خدا که از سر کار

می اومدم دور هم می گفتیم و می خندیدیم نه غصه ی کار بود نه شکم نه غصه ی اینوری

نه غصه ی اونوری دیگه اونم غصه ی ویتامین D  رو نمی خورد واسه خاطر دمکراسیش

چربی اضافه هم نداشت من و اونو خیلی های دیگه.

خوب آقا حالا فهمیدی اونیکه خودشو می کشه چند بار قبلا" مرده بوده حالا هی گیر بده چرا

 خودشو کشت تازه شب اول نزار تن لش دوباره اینجام یاد چیزائی که نداشت بیفته  جونورا

دارن واسه بچه هاشون مهمونی می گیرن نزار مهمونیشون خراب شه تو اون دفتر حساب و

کتابت چرتکه بنداز ببین کی خودشو جوون مرگ می کنه بابا همین امشبو بیا بی خیال شو .

 

                                                                   بهروز عرب زاده

                                                                       ب . وفا

 

 

 

نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/۳/۱

                     احمد شاملو  الف بامداد

      

         

بی شک احمد شاملو ا. بامداد یکی از تاثیر گذارترین شخصیت های شعر فارسی ست که نام و آثارش در طول قرن ها

مورد کاوش و آنالیز منتقدان و پژوهشگران بسیاری قرار خواهد گرفت. هر چند تا به امروز بیش از دیگران از وی

سخن به میان آمده لیک تحقیق و تجسس در آثار این عجوبه ی ساختار شکن نیاز به سال ها هم نشینی با کلام وی

دارد که هر کس بر حسب داشته های خود شاید بتواند خوشه ای از تاکستان وی برچیند. سخن از او و آثارش نیاز به

شناخت دقیق از دایره ی واژه گانی وی و ممارست در همنشینی کلامش  میسر است. بررسی و تحلیل آثارش جهت

ایجاد میدان های فکری و کلامی و تعالی شعر امروز و فردایمان یکی از راههای رسیدن به سخن تازه است. برای

آنکه از قا فله ی شعر بدور نمانیم و خود را در مسیر اندیشه ورزی قرار دهیم در نظر دارم با کمک دوستان و سایر

عزیزان که شاملو را یکی از ارکان شعر امروز ایران می دانند در این صفحه به نقد و بررسی آثار وی  بپردازیم

از تمامی کسانی که مطلبی دارند خواهشمندم با ارسال آن  به غنای این صفحه کمک کنند. آثار ارسالی بنام خودتان منعکس خواهد شد. نظرات مخالف نیز راهگشای شناختمان می باشد.از اول تیر ماه در این صفحه کتاب هوای تازه ی

شاملو تا رسیدن به نتیجه ی دلخواه همه مورد بحث و تفحص قرار خواهد گرفت. در این ماه جهت دوستانی که مایل

به بیوگرافی مختصر ابعاد زندگی و آثار شاملو هستند در این باب سخن خواهم گفت .امید آنکه از محبت و کمک

دوستان بی نسیب نباشم .

 

                                                                             بهروز عرب زاده

                                                                                 ب . وفا

 

احمد شاملو فرزند حیدر شاملوافسر ارتش  در روز 21 آذر ماه 1304 در خیابان علیشاه تهران از مادری بنام

کوکب عراقی متولد شد دوران کودکی و جوانیش با توجه به مکانهای خدمتی پدرش در شهرهای مختلف از آن

جمله رشت سمیرم اصفهان آباده شیراز خاش زاهدان مشهد گرگان ترکمن صحرا رضائیه {ارومیه } سپری شد

هیچ گاه دوران تحصیلی متوسطه را با همه ی تلاشی که بارها پس از ترک تحصیل انجام داد به پایان نبرد

هر چند بعد ها خود چند صباحی کوتاه در سمت استاد ادبیات در ایران و دانشگاه برکلی کالیفرنیا  و سرپرستی

پژوهشکده ی دانشگاه بو علی دانشجویانی را تربیت کرد اما هیچگاه خود تحصیلات آکادمیک نداشت .

دوران نوجوانی و جوانی وی مصادف با حوادث و رویدادهای مهم سیاسی و اجتماعی در ایران بود . جنگ

جهانی  آشفته گی سیاسی و اجتماعی ظهور تشکیلات و احزاب گوناگون که پس از مشروطه مجال خود نمائی یافته بودند و دست درازی های بیگانگان و دامن زدن به جریانات سیاسی ضعف قدرت اقتصادی و نظامی حکومتهای

وقت ایران استبداد ریشه ای در حاکمیت ماجراهای پیشه وری و دمکرات ها ماجراهای شمال کشور و شورشهای

کوچک و بزگ که در نقاط مختلف کشور با نام ها ی مختلف انجام می پذیرفت در روحیه ی حساس  و مبارزه جوی

این نظامی زاده ی ساختار شکن نمی توانست بی تاثیر باشد پس به ناچار غریزه ی وی بسمت جریانهای مختلف کشیده شد و هراز گاهی اندیشه و مرامی را طرفداری کرد که ماحصل آن دستگیریهای متعدددر شهرهای تهران

رشت و ارومیه شد و گاه تا آنجا پیش رفت که تا صبح پای جوخه ی آتش به همراه پدر برای تیرباران قرار گرفت

با توجه به اولین دستگیری سیاسی وی که در سال 1324 صورت پذیرفت مشخص است که اولین دغدغه ی

فکری شاملو بسی کمتر از 20 سالگی اجتماعی و سیاسی بوده است و اگر چه انتشار اولین مجموعه ی اشعار

وی بنام<< آهنگ های فراموش شده>>در سال 1326 صورت پذیرفت اما آنچه مشخص است شعر در خدمت

آرمان و چون وسیله ای برای مبارزه بکار گرفته شده است بعد ها نیز اگر چه کلام از شعارهای سیاسی بدور

شد و پختگی کلامی و اندیشه در وی به کمال رسید باز دغدغه های اجتماعی و سلاح شعر در وی کارسازترین

نمود را دارا می باشد . شاملوبا توجه به شناخت و تسلط به زبان انگلیسی بسیار زودتر از هم سالان خود دایره ی

واژه گانی خود را با ترجمه و خواندن آثار ترجمه نشده گسترش داد و اندیشه و کلام خود را از دایره ی بسته ی

قبیله ای جهانشمول کرد روح سرکش و طغیان جوی شاملو چون پتکی آهنین دروازه های نتوانستن را در هم

کوبید وی که در محیط خشک و نظامی خانوادگی بلوغ ساختارشکن خود را آزموده بود در عرصه ی کلام و

اندیشه ی اجتماعی نیز همچنان ساختارشکن باقی ماند. تا آنجا که پس از پیروی از اندیشه ی نیمای بزرگ

در مسیر خواسته ی وی نیز دست به ساختار شکنی زد در حالی که استعدادهای بزرگی چون اخوان از چها رچوب

فکری نیما تخطی نکدند و تا پایان عمر به اصول و قواعد نیما وفا دار ماندند اما شاملو کهکشان واژه را

برای بدست آوردن جریانی نو در نوردید و آنچنان در مسیر خود استوار ماند تا پیام آور سخنی دیگر گونه

باشد  وی 2 ازدواج ناموفق داشت که بار اول در سال 1326 اتفاق افتاد که ماحصل آن چهار فرزند وی

بنامهای سیاوش سیروس سامان و ساقی است . ازدواج دوم وی پس از متارکه ی بار اول در سال 1336

بیش از چهار سال بطول نیانجامید و در سال 1340 پایان پذیرفت .

ازدواج سوم وی با خانم ریتا آنانث سرکیسیان که شاملو عنوان آیدا را برای وی برگزید نقطه ی تسلای

شاعر و نقطه ی قوت وی گردید که تا پایان عمر در دوم مرداد ماه 1379بطول انجامید و بسیاری از اشعار

ومجموعه های وی پس از 1344 و ازدواج با آیدا نام وی را یدک کشید.

شاملو آنچنانکه در نوشتن و تحقیق حوصله به خرج داد در زندگی اجتماعی خود دچار کم حوصله گی بود

که می توانست ناشی از عدم درک زوایای ذهنی و فکری شاعر از جانب مخاطبان وی باشد.

سالها در عرصه ی تحقیق بر روی مجموعه ی مفصل و ماندگار کتاب کوچه که تنها منبع فرهنگ جامع

زبان مردم است کوشید ودر این راه آیدا همراه و دلسوز وی باقی ماند تا آنجا که در جائی شاملو آیدا را

به حقیقت مالف و گرد آورنده ی این مجموعه ی عظیم عنوان می کند .

اشعارش به زبانهای مختلف ترجمه شده است و تا آنجائی که ذهنیتم یاری می دهد گویا چند باری هم

جزو کاندیدهای جایزه ی ادبی نوبل هم بوده که به دلایلی موفق به کسب جایزه نشد.

اواخر عمر با توجه به بیماری مزمن وطاقت فرسای وی که در نهایت منجر به قطع پای سمت راست

از زانو به پائین شد . در خانه ی زیبای خود در دهکده ی فردیس کرج تقریبا" در انزوای کامل دولتی

و مواجهه با سیل مشتاقان از اقصی نقاط کشور زندگی کرد . بارها ایران را ترک و در کشورهای مختلفی

سکونت کرد اما هیچ گاه ایران را برای همیشه ترک نکرد ماند ومبارزه ی خاموش خود را ادامه داد

در دوره ی شاهنشاهی از سلاح شعر برای مقابله با دیکتاتوری استفاده کرد و پس از انقلاب و عدم

سیراب باورهایش یکبار دیگر در مقابل حاکمیت قرار گرفت و تا پایان عمر دوم مرداد 1379 این هر دو

فقط همدیگر را تحمل کردند .

یک هفته ای بود که به علت بیماری شاملو را از خانه اش در دهکده ی فردیس به بیمارستان ایرانمهر

تهران برده بودند در این چند روز خبر همه جا پیچیده بود اگر چه بردن وی به بیمارستان تازه گی نداشت

اما اینبار در محفل های مختلف صحبتهای نا امید کننده ای به گوش می رسید . مشتاقان وی که در منزلش

مجال دیدار نیافته بودند فوج فوج گرد بیمارستان ایرانمهر در خیابان شریعتی گرد آمده بودند . فضای تهران

پس از وقوع حوادث کوی دانشگاه و قتل های زنجیره ای که عده ای را به کام خود کشیده بود هیجانی بود

ناگاه خبر آمد الف بامداد نیز به تاریخ پیوست شبکه ی خبری ایران همان شب در سردترین و بی فروغترین

آیتم خبری خود بصورت بسیار کوتاه مانند چیزی ممنوع که در گوش کسی نجوا کنی خبر رفتنش را پخش نمود

گویا هر کسی که بعدا" در مراسم شرکت کردند هیچ کدام خبر را از مجرای قانونی نشنیده بودند .

برای برگزاری مراسم کفن و دفن وی اکیپ های مختلفی شکل گرفت . سرپرستی مراسم را گویا کانون

نویسندگان عهده دار شده بود که با دلخوری و ناهماهنگی خانواده مواجه شده بود .

تشیع جنازه صبح روز 6/5/79اعلام شد همه آمده بودند هنرمند و غیر هنرمند آنان که از صبح در مقابل

بیمارستان ایرانمهر حاضر بودند خیابان را مملو از جمعیت و دوستاران وی گزارش کردند .

من و عده ای از دوستان هنرمند در امامزاده طاهر کرج در جوار قطعه ی هنرمندان در تلاش برگزاری مراسم

بودیم عده ی زیادی که نتوانسته بودند به تهران بروند در امامزاده طاهر حضور داشتند سیل جمعیت باعث

شده بود جنازه و همراهان نتوانند به موقع به کرج برسند . دیگر جای سوزن انداختن نبود قبری برای وی

کنار پوینده و مختاری آماده شد هیئت رئیسه ی کانون نیز بودند دکتر فریبرز رئیس دانا سخنران مجلس شد

آنروز آیدا مچاله شده بود رمقی برای گریستن نداشت همه چیز بوی شاملو می داد آیدا امامزاده طاهر  مردم

دوربین ها اشکها  شعرهائی که خوانده می شد آنروز درویشیان و رئیس دانا و حتی آتشی بوی شاملو

داشتند . شبکه های مختلف خبری از  اقصی نقاط دنیا در حال تهیه ی خبر بودند کسانی که نتوانسته بودند

بیایند پیغام تسلیت و گل فرستاده بودند شخصیتهای ادبی و هنری انجمنهای معتبر دنیا جنازه با خوانش شعر

شاملواز روی دست های جوانانی که عرق می ریختند در کنار پوینده و مختاری آرام گرفت . اشک و شعر و

افسوس فضای گورستان را فرا گرفته بود تا جائی که در دید ما بود هیچ تریبون رسمی کشور در مراسم

نماینده ای نداشتند تنها گروه چند ده نفردوستان لباس شخصی دور جمعیت با نگاههای خشم آلود و گاه

توهین حضور داشتند که روز سوم مراسم از خجالت جمع درآمدند و عوض روز دفن را بطور آبرومندانه ای

در آوردند . بگذریم پوزش می خواهم اگر خاطرات شخصی وارد بیوگرافی شاملو شد اما باید قبول داشت که

این ها نیز جزو داشته های من از شاملوست . براستی سخن از مردی که نوشته هایش بیش از وزن و قد من

سنگینی و درازا دارد سخت است باشد که در فرصتی دیگر که در این صفحه به نقد و کاوش آثار شاملو اقدام

خواهیم کرد به سایر زوایا ی زندگی و مرگ وی بپردازیم 

         

 

                                                                          سی و یکم اردیبهشت هشتادو شش

                                                                                بهروز عرب زاده

                                                                                     ب وفا

نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/٢/۱۸

 

 

 

     

                              مقدمه ای بر اولین حضور

 

 

 این که جائی داشته باشی که بتوانی با دیگران در اقصی نقاط دنیا ارتباط داشته باشی و از هم اندیشی

 

و نظرات آنان در خصوص نوشته هایت استفاده کنی فی نفسه بسیار پسندیده و در عین حال غرور انگیز

 

می باشد . در این اولین روزهای حضورم در عرصه ی ارتباطات الکترونیکی امیدوارم رضایت عزیزان     

 

 خواننده را با مطالب متنوع و به روز جلب نموده و در جهت ارائه ی کارهای بهتر با نظر و راهنمائی های

 

دوستان قدمی به پیش بگذارم و امیدوارم دوستان نواقص و ناهماهنگی های صفحات را تا اصلاح آن

 

بر من به بخشایند به همین زودی نیز کتاب دستهای آویز شاخه ها را که قبلا توسط انتشارات گویه به چاپ

 

رسیده به مرور در صفحات وبلاگ جای خواهم داد

 

 

                                                                                   با تقدیم بهترین احترامات

                                                                                      بهروز عرب زاد ه

نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/٢/۱۸

 

 

 داستان 55 کلمه 2

 

 

زندگی

 

 

پدرش گفت بیکاری

و مادرش گفت: جوان هم جوانهای قدیم

پسر عصبانی به اتاق خودش برگشت

دفتر خاطراتش را باز کرد

به عکسی که کنار رودخانه انداخته بودند نگاه کرد

و برای دختر نامه نوشت

نامه را مچاله کرد

و وسط دفتر خاطراتش نوشت

بشاشم به این زندگی .                 

                                بهروز عرب زاده

                                     ب . وفا

نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/٢/۱٧

داستان 1

زن سرزده وارد اتاق شد

صدای نفسهای پی در پی مرد در اتاق خواب

علت مسافرت زن را بر ملا می کرد

چمدانش را گوشه ای گذاشت

تفنگ شکاری مرد را برداشت

جلو آینه توقف کرد

تفنگ را رو به آینه گرفت

فکری کرد

دستی به مو هایش کشید گونه هایش را سرخ کرد

و به خیابان زد

                                  ب. وفا

نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/٢/۱٧

شب تنگ بی توی دوباره ایست

                           خیسم از بارش سکوت

                                                پرم از سرسام سیاهی

دارد احساس تپنده ای در کاغذ مچاته می شود

تمام احسام در پاره کاغذ های دفترم جیخ کشیده اند 

و من به توان مواجهه

                           سخت ترسم گرفته است 

دیریست امید در هاله ای از رگه های سرنوشت 

به فراسوئی گریخته 

                                  آرزو

                                      در تکرار حنجره ام ماسیده 

نه امید آمدنی 

                     نه آرزوی با تو بودنی

                                                            من به محال ...

اگر چه باورت نبود این همه سال

                                در تو بودن                 بی تو

می بینی من به رسالت چهل نزدیک می شوم

برگذیده ی سی ساله ی اشتیاق توئم

پیامبری از نسل معمای پیچیده ی فریاد

                   در کاغذ پاره های شب های مکرر بی تو

                        ***

گیرم چندمین خوابت

                                    امشب نیز بسترم را پهن کند

بر داردم از اوهام حوالی این سکوت

بر خیزاندم از به جا مانده دلتنگ

از این اضطراب های منظم و پنیک

بکشاندم کرج به رد سرسام سیاهی

اما بگو

            امشب چه کنم

                                  با شب های مکرر تنگ بی تو ی دوباره

                                                                                           

                                                                          بهروز عرب زاده

                                                                                ب . وفا

                                             

  

نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/٢/۱٧

شاکرم خداوند یکتا را که مجالی دست داد تا بتوانم هر آنچه را در خود نجوا می کنم با

هم اندیشانم و دوستان نیز نجوا کنم .

مدتی بود که در پی فرصتی مناسب بودم تا نوشته هاو سروده هایم را بصورت

گسترده تقدیم دوستان کنم  پس از انتشار کتاب دستهای آویز شاخه ها غیبت چند

ساله ی دفاتر دیگرم که در همان زمان آماده ی چاپ بودند موجی از یاس را در من

پدیدار نمود .

هم اکنون خوشحالم که نوشته هایم را در حیطه ی دید و نقد دوستان قرار می دهم

امید وارم که با عنایت دوستان و سایر عزیزان در این آزمون نیز سر بلند  باشم.

 
نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/٢/۱٧
این وبلاگ متعلق به بهروز عرب زاده می باشد
مهندس بهروز عرب زاده   - ب وفا
مهندس بهروز عرب زاده ب وفا فارغ التحصیل رشته ء برق متولد 1347 نویسنده و شاعر و پژوهشگری ست که در طی بیست سال فعالیت هنری خود موفق به تالیف 7 عنوان کتاب در زمینه ی شعر و داستان بنام های دستهای آویز شاخه ها (شعر سپید ) تردیدهای مکرر ( شعر درگیر ) بوس واره های لبانت ( شعر درگیر ) تو را در می زنم ( مجموعه ی داستان های کوتاه ) زندان دیکتاتور ( مجموعه ی داستان های 55 کلمه ) آنجلا و ژاله های عشق ( رمان ) و حکایت هاى غربت ( مجموعه ء شعر ) و مجموعه ی صوتی خیال ات را می میرم که در بر گیرنده ی دکلمه ی ده شعر با صدای شاعر و با گارگردانی و آهنگ سازی - کارگردان و موزیسین ترک yusufi شده است همچنین از نامبرده چندین مقاله و نوشته ی ادبی و چند مصاحبه ی مطبوعاتی در مجلات و روزنامه های مختلف در طی سالیان گذشته به چاپ رسیده است که در حال جمع آوری و انتشار آنان می باشد در زمینه ی پژوهش – پژوهشی در آئین های ازدواج در اقوام ایرانی و سیاست مداران هنرمند یا هنرمندان سیاستمدار که مجموعه ای ست از فعالیت های حزبی و سیاسی شاعران و نویسنده گان از ابتدای مشروطیت تا کودتای 28 مرداد و جلد دوم آن از کودتای 28 مرداد تا انقلاب 57 و جلد سوم آن از انقلاب 57 تا شروع رئیس جمهوری احمدی نژاد در حال تالیف و جمع آوری و تدوین می باشد . عشق – آزادی بیان و اندیشه – حرمت به انسان فارغ از رنگ و نژاد و مذهب –دردهای جامعه و فریاد در برابر ظلم و نابرابری در نوشته های وی نمایان است . هرگز در این سالها با توجه به موقعیت های فراوان تن به سفارش نویسی و تائید افکار آزادی ستیز نداده است و همیشه در حال مبارزه ی مدنی در راه احقاق حق انسان ها - فارغ از مرزهای جغرافیائی بوده است هم اکنون نوشته های وی در وبلاگ های زیر در دسترس دوستاران می باشد . http://dastan55k.mihanblog.com داستان های کوتاه و 55 کلمه http://bvafa.mihanblog.com شعر سپید ( شعر درگیر ) http://vafabehrooz.persianblog.ir تازه های شعر و داستان بهروز عرب زاده ب وفا http://arabzadehbehrooz.persianblog.ir کتاب بوس واره های لبانت http://arabzadehbehrooz.blogpars.com کتاب تردید های مکرر http://behroozarabzadeh.blogspot.com/ وبلاگ اختصاصی بهروز عرب زاده http://www.facebook.com/barabzadeh صفحه ی فیس بوک بهروز عرب زاده https://plus.google.com/u/0/117903972388411124104/posts صفحه ی گوگل https://twitter.com/#!/behr10 صفحه ی تویتر
نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
دوستان من:
کدهای اضافی کاربر :