تازه های شعر و داستان بهروز عرب زاده ب وفا
صفحات وبلاگ
نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/٤/٤

 

 هر گونه برداشت و استفاده از مطالب این وبلاگ با ذکر منبع

و ماخذ و نام نویسنده ی مطالب بلامانع می باشد.

 

 

آنچه در تیر ماه خواهید خواند

 

1 – بعنوان سر مقا له

2 – شعر سپید ستاره و خیال از کتاب دستهای آویز شاخه ها

3 – شعر سپید آهای ملا عمر از کتاب تردیدهای مکرر

4 – شعر سپید طرحی روی جلد از کتاب دستهای آویز شاخه ها

5 – شعر سپید نه معلوم و نه نابلد از کتاب بوس واره های لبانت

6 – شعر سپید می آید ؟ نمی آید ؟ از کتاب بوس واره های لبانت

7 – داستان 55 کلمه ی 3 از کتاب زندان دیکتاتور

8 – داستان 55 کلمه ی 2 از کتاب زندان دیکتاتور

9 – شعر سپید بیا بگویمت از کتاب تردیدهای مکرر

10-آشنائی با هدیه عرب زاده کوچکترین شاعر ایران همراه بیو گرافی و 2 اثر از وی

11 – آثار شعری تالیف و ترجمه ی زنده یاد احمد شاملو الف بامداد

کلیه ی آثار ذکر شده ی بالا از تالیفات بهروز عرب زاده ب وفا میباشد

نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/٤/٤

 

      

                                      من چقدر حق دارم بنویسم ؟

 

 می خواستم برای شروع صفحات وبلاگم در تیر ماه بعنوان سر مقاله یا نمی دانم درد دل چیزی نوشته

 باشم موارد بسیاری مرا به خود مشغول کرده بود که در خصوص هر کدامشان می توانستم چند صفحه

 پر کنم اما انتخاب یکی از آنها برایم سخت بود می توانستم از شاعران و نویسنده گانی برایتان بنویسم

 که در این روزها که به صدایشان محتاجیم خاموشند . می توانستم از شاعران و هنرمندانی گله کنم که

 دارند نان را به نرخ روز می خورند می توانستم از هنرمندانی بگویم که دارند یکی به نعل و یکی به میخ

 می زنند می توانستم از درد شکم برایتان بنویسم که چه با اخلاقیات و روحیاتمان کرده است می توانستم

 از فقدان شدید مجلات و نشریات تخصصی ادبیات برایتان گله کنم و اینکه بدون آنها چه روزهای خاموش

 و سردی را پشت سر می گذاریم می توانستم برایتان از دلتنگی هایم برای نشریاتی مانند کارنامه و نافه

 و ... بگویم می توانستم از مسئولین گله کنم که با پرورش آدم های گنگره ای و مناسبتی چگونه موجب

 سقوط ادبیات و صعود چاپلوسی شده اند . می توانستم از آموزش و پرورش گله کنم که در این سالها با

 عدم کشف و حمایت از استعدادها و عدم پرورش آنان و ساماندهی آموزش چگونه جوانانمان را از ادبیات

 معاصر گریزان و محروم کرده اند می توانستم از استعدادهای درخشانی برایتان بنویسم که در روزهای

 گدائی غرورشان دارند به علف های هرز تبدیل می شوند . می توانستم از مردم گله کنم که با غفلت از

 ادبیات و فرهنگ شفاهی و کتبی جامعه چگونه موجب رکود و ورشکستگی ناشران و پدید آورنده گان

 را فراهم کرده اند . می توانستم از کسانی که ساعت ها پای مقولاتی چون جک و sms و و غیره که

 برای فرهنگ جامعه چون زهر خطرناک است می نشینند و سایت های این چنینی را پر رونق نگه –

 می دارند و لاعقل از این مقوله در جهت مثبت آن استفاده نمی کنند برایتان بنویسم . می توانستم از

 وزارت خانه ای برایتان بنویسم که تنها مجوز نشر آثاری را صادر می کند که شاید خودشان هم ---

 نمی دانند براستی با کدام معیارها باید ممیزی را رعایت کنندو کدام خطوط براستی خط قرمز میباشد .

 چقدر این روزها خط های قرمز دور و برمان دارند برایمان حصار درست می کنند من چه چیزی را

 باید بنویسم ؟ چه چیزی را باید فکر کنم ؟ این خط های قرمز این روزها چقدر پر رنگ شده است

چرا من نمی توانم ؟ چرا تو  ما نمی توانیم به عقاید دیگران احترام بگذاریم و به دیگران حق بدهیم

 که آنچه را که می خواهند بخوانند بنویسندو بدانند بدون انتخاب ما باشد تا کی مقوله ی سانسور

 سازمان یافته و خود سانسوری تیشه بر ریشه ی ادبیات ما خواهد زد می توانستم آری می توانستم

 صدها می توانستم را بنویسم اما براستی من چقدر حق دارم بنویسم ؟

 

 

                                                                 بهروز عرب زاده

                                                                  ب . وفا

نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/٤/٤

 

                           4 ستاره و خیال

 

 

      به خانم  استلا گرجی و معرفت انسانیش در سردترین لحظه ها

 

 

 

بیا آرزو کنیم

 

                ستاره های کاجمان

 

                                         زیر این برف

 

سیراب باشد از تشعشع ارغوانی شوقمان

 

من اینجا

 

       زیر این نهال سبز

 

تردید کولاک جاده ی حسی مان

 

از خورجین مهربانی

 

                         کفش هایم را منتظرم

 

بی گمان ارابه ی گوزن ها

 

حرارت تو را تنفس خواهد کرد

 

 و تو

 

از کفش هایم سو سو خواهی زد

 

و گر نه من

 

              منجمد تکرار

 

لرزش دست هایم را بهانه کرده ام

 

پرسیده ام

 

            می شود آیا

 

                          از دیوار تا پرواز را زمزمه کرد ؟

 

و زیر حجم نجوا

 

                      ترسیده ام از برف که کوره راه را  000000

 

 

 

 

بیا آرزو کنیم

 

               در کفش هایمان کبوتر لانه کند

 

و پیر مردی رسیده از دور

 

                      گیسوانمان را شانه 000

 

بی گمان دهلیز اراده ها

 

                            مدفون کولاک شبانه نیست

 

بیا آرزو کنیم

 

فال حجم برف را

 

               پای سبزی شوقمان

 

          اگر چه

 

 برف است و

     

                  کاج و

 

                         ستاره و

 

                                 خیال

 

                                       و انتظار که می پرسیم 0 

 

 

                                                                                 بهروز عرب زاده

                                                                                    ب . وفا

 

                                                                                 

 

نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/٤/٤

 

 

 

آهای ملا عمر

 

 

نجیب و آرام

 

به پایان نمی رسد انتها

 

مسیر سنگلاخ این چنان مانده در طوفان

 

می دانی 

 

         خداوندگان فرصت

 

گلیمشان اینجا به پاهایشان خیانت کرده

 

که من چنین پروا به لبانم بخشیده ام

 

که یخ بندان خودکار را

 

در مسیر این دفتر  سرخ می شوم

 

من از خدای تو که گلیمم را دزدیده

 

و پاهایم را در قمار شبانه اش فروخته است

 

                                            متنفرم

 

من از گیسوان زرد مادر

 

       سبز مانم را به کول می کشم

 

آهای ملا عمر 

 

              رهایم کن در این بمباران

 

من اتم را در فریاد خامش جنگلی به یغما شکافته ام

 

در حسرت دخترانی که بارها احساسشان را به سنگینی

 

در روسپی خانه های کابل

 

        تا

    

    جلف خانه های خیابان های تهران گریسته ام

{جنده خانه های }

 

        ملا عمر

    رهایم کن

 

              شهر باروت

 

                         فتیله های انتظار را

 

                                          در کبریت تو به له له نشسته است .

 

 

                                                              بهروز  عرب زاده

                                                                 ب . وفا

نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/٤/٤

 

 

 

                         طرحی  روی جلد

 

 

گاهی که می نشینم پای بقچه ی اشک ها

وسوسه ی بغضی ناشکفته

لابه لا ی غرورم چکه می کند

ناله های ضجه ی غرور من

لالائی تبعیدی خا ک

کس در تنفس ناودان شنیده است ؟

ماهی های حوض چشم من

دست های قابیلی احتراق این صیاد همیشه تکرار را

از لا ی پالتو پوستین توحش مکدر دیده است

 

هان شمائی که خوردن سیب

                                          چیدن گندم را بهانه کرده اید

آستر همه ی شنیده هایتان

کسی نشانی از هابیل پرسیده است

نپرسیده اید نخندیده ای سالها

بگو

جنس غرورتان عبور خنده ام بریده است

فکر کرده ام دیوار همیشه زایش

تکرار فرزند معصومیتی ست خوش باور

همیشه با زهر لبخنده ای خندیده است

و گر نه

مسئله ی بودن یا نبودن من

وسوسه ی آلوده ایست طرحی روی جلد

مضمون تاریخ تپه های گوشتی من

و قابیل جای جای کاخ ها

در همسایگی نبودنم

لای کتاب های کهنه ی مرطوب

بالاتر از من برادری کرده است

 

احتیاجی نیست نیاز استخوان های فسیل شده

حرف های در گلو مانده را ورق بزنیم

امروز احترام غرور تب زده ام که برده است

و این دست های  آویز

بر دار شاخه های خالی کدامین تمدن مانده است

 

مثل دیروز

            بودن یا نبودن من

باز وسوسه ی آلوده ایست

طرحی روی جلد

و احتمال خندیدنم وسوسه ی بغضی ناشکفته

غروری که پریده است

 

                                                       بهروز عرب زاده

                                                           ب . وفا 

 

                               

نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/٤/٤

 

 

نه معلوم و نه در من نابلد

 

در حدود مشخص حافظه ای

از حریم خاطرات نرمین واپسین های گذشته

سر بر آورده از روزهای لذت دوستت دارم

نشسته در پرده ی حریر حرارت جوانی بر باد رفته

ماجرای نخستین زیستنی

         همانند شروع آفرینش متکثر

چقدر

    در تو انعکاس وازه ی مجهول است

و زیاد

     نه معلوم و نه در من نابلد

همین که در درون حافظه به شکل تجسم اسطوره آفتابیسـت

  چقدر  و زیاد

یعنی تو 

          و تو انعکاس زیستنی در تکثر

 و من

         مجهول در واپسین های گذشته

و نابلد

         در نیامده های بی حضور تو

و این بیماری < پنیک >

یعنی نیامدن های پی در پی تو

و اضظراب های منظم من

از لرزش انگشتان و تپش های بریده ی در گلو

دارم تقاص

                چقدر

                       زیاد

                            زیستن در تکثر تو را می کشم

ای نیامده در روز

                     پنجه در گلوی خواب

من از گروه نامتجانس معرکه ام

جمع اضداد در اتفاق طبیعی یک رویداد هم کیش

معلق یک باور نخست

سرگردان در فضای لایتناهی آشفته گی

همچو رمه ای مانده به جا

در صحرای دور از خانه

یا مثال تندیسی سوار بر اسب

              ساکن و هماره میل به تاخت

حالا چه فرق می کند ؟

            پریش کتابتت باشم

                         یا مثل روزهای کوچک دستهایم

تندیسی در حجم ارتفاع تو

 

این روزها که در هاله ی رسالت چهل

به آیه ای از معمای تو مانندم

  

          دیدی

من شاهکار آفرینش توئم

 

 

                         بهروز  عرب زاده

                             ب . وفا

نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/٤/٤

 

 

 

        می آید ؟ نمی آید....

 

 

 

می آید

 

        فعل خواهش است از مصدر اظطراب

 

بی آنکه بدانیم دستور زبان می شود

 

و مفعول را به دلهره ها پیوند

 

و چراغی لرزان بر مسیری خاموش می آویزد

 

 

اما

 

     نمی آید که صفت است

 

موصوف را همیشه پشت اقسام جمله

 

که دهلیز دهلیز در آن حروف مرکب آویخته ایم

 

                                          غایب می کند

 

و قیدی از تاریکی را بر اسم ذات ضمیمه

 

 

 

و اگر بیاید

 

        جمله ای مجهول است

 

که استمرار انتظار را از ماضی ملموس

 

                                              تا نهایتی مخشوش

 

بی آنکه نه حال خبری باشد و نه غالبا" بی واسطه

 

                                                  مفرد می کند

 

و اینگونه تا به کی مه آلود

 

نه امیدوار و نه از شاید پشیمان

 

جنازه ای که متمم آینه گشته باشد

 

 

    کلمه به کلمه

 

جمله ها را به حالتی از زمان

 

بی آنکه

 

      ما نشانه ای از جمع

 

نهاد را به میهمانی خود خلوت کرده باشد

 

رهسپار جمله های بی ربط می شود

 

و اینسان

 

          مفهوم از ترکیب گریزان است

 

آنسان که من

 

از سطرهای مفرد مفرد

 

                               به فعل می آید دچار

 

 

                                                        بهروز عرب زاده

                                                          ب . وفا

نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/٤/٤

داستان 3

مرد وارد اتاق شد

هجوم خاطره از چمدانش بیرون ریخت

هنوز دخترکی بازیگوش در آستانه ی در به پسر نحیف لبخند می زد

مثل آن سالها خندید

صداءی شنید

آرام گوش داد        زن گفت: پسر دائی عزیزم

مرد بدون آنکه دختر عمه اش را ببیند

چمدانش را زمین گذاشت

و با شیون بدنبال جسد با عجله به قبرستان رفت

                       

                                                   ب. وفا

نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/٤/٤

 

داستان 4

 

مادرش گفته بود : همه ی مردها شکل هم هستند

و برادرش چند بار با شلاق بدنش را کبود کرده بود

پسر حرفهای قشنگی داشت و دختر عاشق شده بود

فکرهایش را کرد

شناسنامه اش را برداشت سر قرار رفت

 

چند ماه بعد پلیس گشت قتل دختری که به شدت

کبود شده بود را به مرکز گزارش داد .

 

                              ب. وفا

نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/٤/٤

 

 

 

بیا دو باره بگویمت

 

 

 نجیبی بر پرسه های شبانه ام

 

جنازه ی زخم را در بستر گوش مداوا خواهد نشست

 

دیریست وازه ها در گلوی شب

 

                               مکاشفه ایست

 

                                               سر می رسد

 

ببارد به پیشانیم تو را

 

                   که مریم ستاره ِ بلند اورشلیم را

 

 

شب به خواب من مهربان نیست

 

تو را به اظطراب نشسته است

 

ستاره باران میلاد نخست

 

در کرانه ی کدام شوق

 

به شاباش درخت کاج

 

                 آویز خواهی بود

 

که من کودکانه به بازیم ذوق شوم

 

چندمین سال است ؟

 

برف آمدنت را به روشنی سپید نکرده است

 

که زلفانم به انتظار برفین است

 

نجوا

 

        چهار دیوار خانه را به پزواک من خسته است

 

این جام بی تو می ریزم

 

                     گلوئی را که شب های آبی و بنفش

 

 

 

 

 

 

رقص ماهرانه ی تارهایش را

 

 قدیسیان کلام

 

              به عقد نماز و نیاز

 

                                   در بسترت گریسته بود

 

 

خالیست من از تو

 

                    جام

 

                       درخت

 

                            کریسمس

 

   بیا دوباره بگویمت

 

 

                       عیدوخو  اوُِ بریخا

 

 

                                              بهروز عرب زاده

                                                   ب . وفا

                    

 

 به

نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/٤/٤

 

 

 

 

                           آشنائی با هدیه عرب زاده ( پارمیدا) 10 ساله کوچکترین شاعر ایران

 

 

هدیه عرب زاده متولد 1376 در شهر ارومیه میباشدکه هم اکنون در کلاس چهارم ابتدائی در حال تحصیل

بوده و بیش از 3 سال است که در کانون زبان جهاد دانشگاهی به فرا گیری زبان انگلیسی مشغول است و

هم اکنون در مقطع B1 در حال ادامه ی تحصیل میباشدوی فرزند نخست شاعر و نویسنده ی سپید سرا

بهروز عرب زاده ب . وفا مولف کتاب های  دستهای آویز شاخه ها – تردیدهای مکرر – تو را در می زنم

آنجلا و ژاله های عشق  و کتاب بوس واره های لبانت  می باشد که در محیطی کاملا" فرهنگی چشم به

جهان گشوده است . با استفاده از گنجینه ی کتاب های موجود پدر و با ترغیب و تشویق و حمایت خانواده

و ذوق و علاقه ی خدادادی از یک سال پیش شروع به سرودن شعر سپید نموده است . در اثر ممارست و

همنشینی با اهل ذوق و استعداد فوق العاده ی درونی با توجه به مضامین و واژه گان بکار گرفته شده ی

وی در شعر سپید امیدواری بسیاری هست که آسمان پر فروغ شعر ایران تولد ستاره ای دیگر را تجربه

کند. هدیه عرب زاده همانگونه که در امر تحصیل جزو شاگردان نمونه میباشد در خارج از محیط تحصیل

و در مجامع مختلف نیز با توجه به روحیه ی بشاش و فعال وی شخصیتی دوست داشتنی و نمونه میباشد

اخیرا" در دومین همایش شعر و قصه ی آفرینش های ادبی حوزه ی هنری سازمان تبلیغات اسلامی که در

شهر ارومیه برگزار شد موفق به کسب عنوان شاعر برگزیده  گردید که می توان این مقوله را به فال نیک

گرفت و انتظار موفقیت های بیشتری را برای وی در آینده داشت . هدیه عرب زاده که بیشتر دوست دارد

وی را بنام پارمیدا بشناسیم زبانی در حد کودکی و بزرگسالی دارد گاه واژه گان چنان در دایره ی خرد

ورزی و معصومیت کودکی می پیچد که ناچار مخاطب را به تحسین و تعجب وا می دارد . هر چند دایره ی

واژه گانی وی بسیار محدود است و هنوز همنشینی کلمات در ذهن وی دچار آشفتگی و خامی ست اما

همین که کودکی 10 ساله بتواند رویاها ی ذهنی و عینی خود را بصورت کلمات شعری در آورد موفقیت

عظیمی میباشد که نصیب وی گردیده است . ایجاد میدان های چند صدائی و تاویل پذیر و گریز از تک

بعدی بودن و متکثر بودن مفاهیم از خلاقیت های خدادادی وی می باشد هر چند د ر نقد آثارهدیه

عرب زاده یا بهتر بگویم پارمیداخود عاجز از نقد و سخن گفتن  از شعر خود است اما ذهنیت شاعرانه ی

وی بدون دخالت تعقل شروع به آفرینش ادبی می نمایدو گاه حاصل آن اثری بسیار روان و زیباست

که خلاقیت های شعری در آن موج می زند در آیند] ای نچندان دور از وی بیشتر خواهیم شنید از این ماه

ببعد 2 شعر از وی را میهمان این صفحه خواهیم کرد.

 

 

 

                                                   اولین سروده ی کوچکترین شاعر ایران هدیه عرب زاده ( پارمیدا ) 10 ساله

 

                                      خسته

 

                             خسته شدم

                                     خسته از این همه آژیر و بوق

                                    کله و فکرم شده مثل خیابان شلوغ

                                     مانده ام

                                                 پنجره را باز کنم یا که نه ؟

 

 

 

 

                                                  کوچکترین شاعر ایران هدیه عرب زاده ( پارمیدا ) 10 ساله

 

                                تنهائی

 

                           آسمان اشک می ریزد

                                                         دلم گرفته است

                                                                              اما در من اشکی نیست

                                                                                                      بارانی نیست

                                                                                                                 طوفانی نیست

                                     اتاق من پر از غم باران است

                                       به عروسک هایم نگاه می کنم که مرا به شادی دعوت می کنند

                                        به کتاب هایم نگاه می کنم که مرا صدا می زنند

                                                                                                   کجائی ؟

                                                                                                              کجائی ؟

 

                                         من تنها نیستم

                                                             تنها نیستم

 

                                                                              نیستم

 

                               فقط دلم به حال گنجشکی که در باران خیس شده می سوزد

                                 پنجره را باز می کنم

                                                            تا تنهائی گنجشک را قسمت کنم

نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/٤/٤

 

 

                    آثار زنده یاد احمد شاملو الف بامداد

 

 الف :  کتاب های شعر منتشر شده

        1 – آهنگ های فراموش شده        توسط ابراهیم دیلمقانیان                        1326

         2 – شعر بلند 23                                                                             1330

        3 – مجموعه ی اشعار قطع نامه                                                           1330

        4 – آهن ها و احساس                                                                        1332

        5 – هوای تازه                                                                                 1336

        6 – باغ آینه                                                                                    1338

        7 – لحظه ها و همیشه                                                                       1343

        8 – آیدا در آینه                                                                                1343

        9 – آیدا درخت و خنجرو خاطره                                                            1344

        10 – ققنوس در باران                                                                       1345

        11 – مرثیه های خاک                                                                        1348

        12 – شکفتن در مه                                                                           1349

        13 – ابراهیم در آتش                                                                         1352

        14 – از هوا و آینه ها                                                                        1353

        15 – دشنه در دیس                                                                           1356

        16 – ترانه های کوچک غربت                                                             1359

        17 – مدایح بی صله                                                       سوئد            1378

        18 – در آستانه                                                                               1376

       19 –حدیث بی قراری ماهان                                                                1379

 

ب – کتاب های شعر ترجمه

       

       1 – غزل غزل های سلیمان                                                                 1347

       2 – همچون کوچه یی بی انتها                                                             1352

       3 – هایکو ( شعر ژاپنی )  با , پاشائی                                                   1361

       4 – سیاه همچون اعماق افریقای خودم                                                  1362

       5 – ترانه های میهن تلخ                                                                    1360

       6 – ترانه ی شرقی و اشعار دیگر                                                         1359

       7 – سکوت سرشار از ناگفته ها است                                                    1365

       8 – چیدن سپیده دم                                                                           1367

 

مهندس بهروز عرب زاده   - ب وفا
مهندس بهروز عرب زاده ب وفا فارغ التحصیل رشته ء برق متولد 1347 نویسنده و شاعر و پژوهشگری ست که در طی بیست سال فعالیت هنری خود موفق به تالیف 7 عنوان کتاب در زمینه ی شعر و داستان بنام های دستهای آویز شاخه ها (شعر سپید ) تردیدهای مکرر ( شعر درگیر ) بوس واره های لبانت ( شعر درگیر ) تو را در می زنم ( مجموعه ی داستان های کوتاه ) زندان دیکتاتور ( مجموعه ی داستان های 55 کلمه ) آنجلا و ژاله های عشق ( رمان ) و حکایت هاى غربت ( مجموعه ء شعر ) و مجموعه ی صوتی خیال ات را می میرم که در بر گیرنده ی دکلمه ی ده شعر با صدای شاعر و با گارگردانی و آهنگ سازی - کارگردان و موزیسین ترک yusufi شده است همچنین از نامبرده چندین مقاله و نوشته ی ادبی و چند مصاحبه ی مطبوعاتی در مجلات و روزنامه های مختلف در طی سالیان گذشته به چاپ رسیده است که در حال جمع آوری و انتشار آنان می باشد در زمینه ی پژوهش – پژوهشی در آئین های ازدواج در اقوام ایرانی و سیاست مداران هنرمند یا هنرمندان سیاستمدار که مجموعه ای ست از فعالیت های حزبی و سیاسی شاعران و نویسنده گان از ابتدای مشروطیت تا کودتای 28 مرداد و جلد دوم آن از کودتای 28 مرداد تا انقلاب 57 و جلد سوم آن از انقلاب 57 تا شروع رئیس جمهوری احمدی نژاد در حال تالیف و جمع آوری و تدوین می باشد . عشق – آزادی بیان و اندیشه – حرمت به انسان فارغ از رنگ و نژاد و مذهب –دردهای جامعه و فریاد در برابر ظلم و نابرابری در نوشته های وی نمایان است . هرگز در این سالها با توجه به موقعیت های فراوان تن به سفارش نویسی و تائید افکار آزادی ستیز نداده است و همیشه در حال مبارزه ی مدنی در راه احقاق حق انسان ها - فارغ از مرزهای جغرافیائی بوده است هم اکنون نوشته های وی در وبلاگ های زیر در دسترس دوستاران می باشد . http://dastan55k.mihanblog.com داستان های کوتاه و 55 کلمه http://bvafa.mihanblog.com شعر سپید ( شعر درگیر ) http://vafabehrooz.persianblog.ir تازه های شعر و داستان بهروز عرب زاده ب وفا http://arabzadehbehrooz.persianblog.ir کتاب بوس واره های لبانت http://arabzadehbehrooz.blogpars.com کتاب تردید های مکرر http://behroozarabzadeh.blogspot.com/ وبلاگ اختصاصی بهروز عرب زاده http://www.facebook.com/barabzadeh صفحه ی فیس بوک بهروز عرب زاده https://plus.google.com/u/0/117903972388411124104/posts صفحه ی گوگل https://twitter.com/#!/behr10 صفحه ی تویتر
نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
دوستان من:
کدهای اضافی کاربر :