تازه های شعر و داستان بهروز عرب زاده ب وفا
صفحات وبلاگ
نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/٥/۳

 

 

            ما ملت بزرگی هستیم !!!!

 

 

گویا یکی از خصیصه های مردم ما فراموشی و عدم توجه به هنرمندان پیش کسوت شده است

در طول 28 سال پس از انقلاب که باعث مهاجرت و گریز بیش از 4 میلیون ایرانی به نقاط مختلف

دنیا گردید چهره ها ی فرهیخته و هنرمندی را که جزو سرمایه های ملی سرزمینمان بودند را نیز از

دست دادیم . بسیاری از روشنفکران  مبتکران  اندیشمندان  و سازندگان هر یک در طول این مدت به

عناوین مختلف و در اثر شرایط خاص مهاجرت کرده و دیار خود را به امید زندگی بهتر ترک کرده اند

اگر از نفراتی که در رژیم گذشته دارای مشاغلی بودند که اعدام های اولیه ی انقلاب مسبب گریز آنها

گردید بگذریم خیل بسیاری از مهاجرین کسانی ست که بر اثر بی مهری و کم توجهی دولتی و ملی بار

سنگین دوری از وطن را تجربه می کنند متاسفانه پس از بر پائی حکومت جمهوری در ایران بیشترین

صدمه را هنرمندان متحمل شده اند سیاست کلی نظام از بدو تشکیل با پرورش عده ای و سرکوب

عده ای دیگر شکل گرفته است فراموش نمی کنیم که چه انسان های نازنینی را فقط بخاطر طرز

تفکرشان مورد بی مهری قرار داده ایم و چه انسان های بی هنری را که به مدد سیاست های حاکم

و تبلیغات حکومتی جایگزینشان کرده ایم آنچه موجب سوال است آن که حکومت چرا خود زمینه ی

چنین کارهائی را فراهم می کند اگر به همایش ها گنگره ها و سمینارهای برگزار شده در این چند

سال نظری بی افکنیم خواهیم دید که سفارش نویسی و تبلیغ ایدولوژی خاص و پرورش مداحان

چگونه عرصه را بر هنرمندان اصیل که جز به هنر ملی و ایرانی و ذاتی خود فکر نمی کنند بسته

است . رسانه های ملی و دولتی که بیش از 99 درصد آن دولتی و یا غیر مستقیم زیر نظر دولت

قرار دارند ( آن یک درصد باقی مانده نیز از ترس حذف قادر به سخن گفتن نیست ) نه تنها از

مفاخر ملی معاصر که زنده اند یادی نمی کنند بل درمواقعی با هجوم تبلیغاتی و تراشیدن

عنوان های جعلی سعی در مخدوش کردن اعتبار ملی آنان می گردند تا جائی که نام بردن

از کسانی مثلا در صدا سیما ممنوع بوده و قبل مصاحبه  به شخص مصاحبه شونده تذکر داده

می شود و در صورت عدم رعایت دچار قیچی سانسور می شود در عوض مداحان خود را به

هر طریق ممکن و با تبلیغات گسترده و حمایت های  مالی متنوع و سپردن مسئولیت های

گوناگون جایگزین آنان می کنند . دستگا ه های عریض و طویلی در سیاست گذاری بخش فرهنگ

کشور دخیل هستند که هر کدام بنا به سلایق و و سفارش سکان دار بخش فرهنگ کشورند در

رسمی ترین نگاه  وزارت ارشاد و فرهنگ اسلامی قرار دارد که گویا با تغییر وزیر در هر دوره

سیاست های آن هم دچار تغییرات عمده ای می شود تا جائی که مثلا مجوز داده شده ی وزیر قبلی

برای فلان کتابی در حکومت وزیر فعلی لغو شده و حتی  داشتن و خواندن آن موجب تعقیب قضائی

می شود البته نقش ارشاد در سیاست گذاری فرهنگی بسیار ناچیز می باشد زیرا که نهاد ها ارگان ها 

و سازمان های بیشماری در بخش فرهنگی دخیل و تاثیر گذارند از جمله بسیج سپاه  پایگا ه های 

مقاومت مساجد گرفته تا ادارات و نهاد های دیگر و البته هر کدام با عملکردی متفاوت شاید تنها

وجه اشتراک اینان پسوند انتهائی آنان باشد که کلمه ی اسلامی را یدک می کشند گوئی فرهنگ در 

در این مملکت تنها اسلامیست و هیچ فر هنگ ایرانی و ملی و سایر فرهنگ ها که در همدیگر تاثیر

گذاشته اند وجود ندارد به هر جهت در این نابسامانی فرهنگی  سری که بی کلاه می ماند همانا

قشر بسیار زیادی از هنرمندان خارج از این مکان هاست که فارغ از سیاست سفارشی و نمایشی

این نهاد ها مسیر خود را دنبال می کنند که بر اثر این بی مهر ی ها یا مجبور به ترک وطن

می شوند و یا اگر امکاناتی نداشته باشند می مانند و زجر کش می شوند . ای کاش می توانستم از

روزهای زندگی شاعرانی و نویسنده گانی برایتان بنویسم که تنها آوردن نامشان برای فرهنگ ما مایه ی

افتخار ابدی خواهد بود کاش می توانستم از روز های پا یانی نصرت رحمانی آن شاعر بلند مرتبه برایتان

بگویم که در چه شرایط اسفناک مالی و بی مهری جان سپرد یا از فریدون مشیری آن شاعر کوچه ها

که با چه زخم هائی از ما بر قلبش جان سپرد کاش می شد نوشت حسین منزوی آنکه غزل معاصر وامدار 

اوست در چه شرایطی می زیست از گلشیری نوشت که چگونه تا پایان عمر لذت سقف خانه ی خودی را نچشید

از شاملو که نامش ممنوع بود و ممنوع کرده اند و ای کاش ..... نه بگذارید حرف هایمان را در دلمان انباشته کنیم

ما مردم قدر نشناسی هستیم ببینید با بزر گانمان چه کرده ایم هزاران اندیشمند و هنرمندمان در شرایط اسفباری

مرده اند ما مسبب مرگشان بوده ایم با بی توجهی و عدم استقبال از آنان و هزاران نفر از آنان که هنوز زنده اند

مشتاق حمایت ما هستند دو روز پیش خانم سیمین دانشورهمسر جلال آل احمد بانوی اندیشمند و جزو مفاخر ملی

ما بعلت عفونت ریه در بیماستان خیریه بستری شده است بانوی که فرهنگ ما بخاطر یک عمر تلاش و نوشتنش

مدیون اوست او شایسته ی تقدیر و حمایت است چند صد سال باید بگذرد تا ما افرادی چون ا و و سیمین بهبهانی و

چند شخصیت دیگر که هم اکنون زنده اند را به خود ببینیم لعنت به ما که با بزرگانمان بد می کنیم حرمتشان را

می شکنیم بی توجه از کنارشان می گذریم  ما با خودمان هم بد کرده ا یم با فرداهایمان هم بد کرده ایم گویا مرده پرستی ما چه حکایت ها که ندارد و در این ممکت هنرمند خوب آن است که یا زنده نباشد یا سفارش پذیر باشد

بگذریم بیائید قدر بزرگانمان را بدانیم قبل از آنکه ما را وداع کنند حرمتشان بگذاریم از آنان که عمری به کشور

خدمت کرده اند تقدیر کنیم و از دولت بخواهیم که هنرمندان را زیر چتر حمایتی بیمه ای و مستمری بازنشستگی

قرار دهد فارغ از طرز تفکرشان ما ملت بزرگی هستیم ما را چه شده که فراموشی و عدم توجه جزو خصایصمان

قرار گرفته است یک صدا بخواهیم که هنرمندان پیش کسوت مشمول حقوق مستمری و بازنشستگی قرار گرفته

و سایر هنرمندان جوان تحت پوشش بیمه ی بازنشستگی و درمانی و عمر قرار بگیرند ما ملت بزرگی هستیم .

 

                                                                             بهروز عرب زاده ب وفا

                                                                                 1/5/1386  

نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/٥/۳

 

 

                             غریب است ......

 

 

 

یا ولی عصر

              غریب است میدان

غریب است آویز لحظه های پیاده

رنگین جماعت سواره

ونورها که در هیکل درختان بلند به اسارت برگ ها در آمده اند

غریبی می کند این دور آمده ورنه

سطر سطر اینجا قلم به تشنگی نشسته است

 

دیر است آیا سگی که واق واق می کند ؟

یا چرا پسر برای خواهرش سنتور می زند ؟

بیمار است

کودکی می گوید که آدامس هایش به شکل تیره گی خیابان هجوم آورده است

اما فال نمی گیرم می گذرم

احساس نی لبک زنی کور مرا

به کوتاه جامه گان زلف آویزان

به اطوارهای شبانه ایشان غریبانه ام می کند

غریبم من مگر به شناس نمی آورم این خیل را

کسی اینجا به اشک پیره زن سکه ای نداده است

پایتخت عشق را عشق است

 

اینجا لوکس ها

ویترین هائیست پر مشتری

قراری که << همراه >> به خلوت جنون می کشاندش

راستی خانم پاشنه ی چندم است

این فراری را رکاب کرده است

آقا بادکنک که فوت می کنید

سهم اکسیژن پدرم نبود

که در جیب های پدرت

                       هوا شده است

سهم خیابان را کدام شما

کدامیک یا هزار

                   بگوئید

از آینه ی خانه ایمان کش رفته است

 

اینجا جوی ها عریض است

نمی شود پرید

مثل حرف های در گلو مانده

که نمی شود .....

یا ولی عصر

              غریب است میدان

                                   غریب است خیابان

                                                        غریب است .

 

                                                             بهروز عرب زاده

                                                                  ب وفا

                                    

نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/٥/۳

 

 

 

                                من  تو  شاید ؟

 

 

در به صدا درآمد

 

صدای شیون از صندلی برخاست

 

  تو

 

       من

 

          شاید الیزابت

 

حالا ابتدای صبح بود یا شروع غروب

 

شومینه بجای آتش می سوخت

 

 مثل سر من

 

            تو

 

             شاید الیزابت

 

گذشته ی این خانه همیشه آشوب بود

 

 مثل1978

 

   چند گلوله

 

             تفنگ آویزان بود

 

دست های من

 

               تو

 

                  شاید الیزابت

 

 

                                      بهروز عرب زاده

                                        ب  . وفا 

نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/٥/۳

 

 

                  بابا  دارا   سارا

 

سال ها اول مهر 

بابا نان بود و نان بابا

و دارا می آمد  تا

سارا نان بابا را پخش کند

بابا همیشه نان داشت  

هر جور شده بود آن مرد بارانی می آمد

و دارا انار داشت

دبستان  نان بود و آب و انار

وهیچ داسی چنان برنده نبود

سفره هایمان را درو کند

پرچممان همیشه سه رنگ بود

مثل لیاقت سبزمان صداقت سپیدمان و شرافت سرخمان

ما بودیم و نجار ما بودیم و بنا ما بودیم و نانوا ما بودیم و آموزگار

ما بودیم و تلاش و نانی که سارا بی خیال فردا می خورد

اما از نان و آب ماندیم

در یورش ملخ ها به گندمزار ده

باران نیامد

مرد بی اسب گم شد در غیرت افسوس

دارااز دروغ آموزگار

که بابا نان دارد

                  آن مرد می آید

                                     زندگی زیباست

                                                         دلگیر شد

داس های بی تدبیر صداقتمان چنان خونی کرد

که لیاقت سبزمان در نشستن های پی در پی مجروح شد

دیریست کتاب دبستان

بابا ندارد

             نان ندارد

                         آن مرد نمی آید

و نانوا نان را به نرخ روز می پزد

مثل بالائی ها

که وقتی بالا آوردیم

ته معده ایمان چیزی باقی نماند

امسال دارا هم گم شد

در خجالت آموزگار از چهره ی بی فروغ سارا

و ایمان این نام آشنای بس غریب

آخرین سردار این بی ایمانی در هجوم تلخی ملخ ها

ضرب آهنگ دفتر های مشق شد .

 

 

 

                                                    بهروز عرب زاده

                                                           ب وفا

نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/٥/۳

 

 

 

                               حالا فریاد می زنیم  

 

 

 

دست هایت را بردار

پاهایت را

              پالتوات را

                           چترت را

چمدان خاکستری حسرتت را

نکند سخت سرمای سرکش

                                استخوان سینه ات را بلرزاند

 

دست هایت را به من بده

                              پاهایت را

چیزی برای بودن   شدن   و پرواز که در چمدانت زخمی ست  کم داریم

برخیز حسرتت را آذین کن

بیآویز بر اندوه شب های زمستانم

 

دیدی چه باران وحشتناکی ست از کینه ی اساطیری این قوم

چترت را حائل کن

                 من در پالتوات می گنجم

فریاد بزن

            حالا فریاد می زنیم .

 

 

                                                  بهروز عرب زاده

                                                      ب وفا

 
نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/٥/۳

 

 

                          به هم سفره های خیابانی 57

 

 

بود فاصله ها نزدیک

چهل

      پنچاه

             شصت

بارمان یکی  باروت

خیابان ها که قدم می زد کفش هایمان

فریاد از انگشت مشت می شد

می بارید سنگ ریزه

شرک می شد من

                        ما بود یقین

 

بودیم هم سفره ی خیابانی

آن سال ها شب ها پای آتش

پرنده که می شد اشتیاق

نبود دست هایمان محدود پشت سنگر چنین

                                                       دور

                                                              دور

                                                                      دور

لابد چقدر گم شده ایم پشت این چراغ

شهیاد که پر می شد آزادی

نه چنین چهارراه

                      بیراه

                              بیراه

                                        بیراه

آخر قضای این همه نماز نخوانده

در کدامین تکبیر احرام کنیم

دوباره برگردد  57

 

***

و اکنون

              تو

                   من

گم که می شود ما

پشت در زوزه می کشد ابرهه

فتح

     کفش های توست پاهای من

فاصله های

نزدیک نزدیک نزدیک

 

 

                                                              بهروز عرب زاده

                                                                  ب وفا

 

 

نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/٥/۳

 

 

 

 

                     جرعه ی حرف

 

 

دل خوشی های سگی

کنار خیابان های انتظار

طلوع آفتابی که هیچ

                           آفتابی که هیچ

چه مدت است مسافرت

مسا فران چمن هی خیس

شکسته گان چند فرسخ

برگردید

           فصل فصل توشه

                                 سبد سبد اندیشه

تاریک نشسته ا ئیم زیر سقف آسمان

کسی تعارفمان کند خانه ای

 

این خانه ازان کیست

به خانه ام تعارف می کنی مرا

 

دل خوشی های سگی

کنار خیابان های انتظار

ذوق های آبکی

شب های آفتابی  مان کجاست

                                      روز ستاره مندی پیدا نیست

و این درخت ها چه لاغر و مردنی در جنگل چاق ها

به آسمان  سرنوشت خو یش  دخیل وارند

صدای جیرجیرک تنها صداست

هیچ کس به تعارف جرعه ای حرف

شاخه های خویش میهمان پرنده ای نمی شود

هیچ کس دوباره متولد نمی شود

هر روز می میرد

                    امروزمی میرد

                                      فردا ....

هیچ کس به مرثیه ی غزل های سپید

حرف های شکسته ی سوزش

                                     سوزش مرگ های متراکم

زمین های خود شخم نمی زند

تاریک نشسته ایم

                      آخرین مرگ شناسنامه ای قدم بزند

کسی بگوید:

                  شاملو رفت

                                 هوشنگ (1)

                                                    نصرت (2)

                                                                   و .....

نه نه

         هیچ کس باور نمی کند مرگ خویش را

ببین چقدر مرده ایم آخرین مرگمان برسد

 

کسی بگوید :

               حرف مرد

                           درخت

                                   ستاره

 

و باز زیر سقف آسمان  تیره 

که نمی دانم از کدام آسمان تیره

دل خوشی های سگی

                      کنار خیابان های انتظار

                                                   طلوع آفتابی که هیچ

                                                                              آفتابی که هیچ .

 

                                             

                                                          بهروز عرب زاده

                                                              ب وفا

 

 

1-       هوشنگ گلشیری داستانسرای موفق فقید

2-      نصرت رحمانی شاعر توانای فقید

 

                                   

نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/٥/۳

 

 

                    داستان 55 کلمه ی 13

 

چرا من ؟

هنوز زود است

شب است مرا وابگذار تا وقتی دیگر

هفتاد ساله ام عمری نکرده ام هنوز بوی جوانی از من دور نشده است

.... اگر دست کسی را نگرفته ام باشد

فرصتش را به من خواهی داد؟

000

0000

همه ی زندگیم برای تو ...

 

_  آسمان رو به روشنائی بود و زن برای بیدارکردن مرد رفته بود

چشم های باز پول های نشمرده را می نگریست .

 

                                               بهروز عرب زاده

                                                   ب وفا

نویسنده: مهندس بهروز عرب زاده - ب وفا - ۱۳۸٦/٥/۳

 

 

                            داستان 55 کلمه ی 14 

 

 

مرد جستی کرد آخرین در را زده باشد

جمله ی دیر آمدی بلورهای خیس را  در پیکره ی مرد به رقص نشست

بدنبال کار تمام درها را کوفته بود

پا به خیابان گذاشت

خیل جمعیت که مرگ به آمریکا می گفتند نزدیک می شد

مشت ها را گره کرده بسمت جمعیت حرکت کرد

صدای موتوری که بشدت ترمز می کرد شنیده شد

و مرد حس کرد

                 برای نان شب بچه ها راحت شده است .

 

                                                 بهروز عرب زاده

                                                     ب وفا

 

مهندس بهروز عرب زاده   - ب وفا
مهندس بهروز عرب زاده ب وفا فارغ التحصیل رشته ء برق متولد 1347 نویسنده و شاعر و پژوهشگری ست که در طی بیست سال فعالیت هنری خود موفق به تالیف 7 عنوان کتاب در زمینه ی شعر و داستان بنام های دستهای آویز شاخه ها (شعر سپید ) تردیدهای مکرر ( شعر درگیر ) بوس واره های لبانت ( شعر درگیر ) تو را در می زنم ( مجموعه ی داستان های کوتاه ) زندان دیکتاتور ( مجموعه ی داستان های 55 کلمه ) آنجلا و ژاله های عشق ( رمان ) و حکایت هاى غربت ( مجموعه ء شعر ) و مجموعه ی صوتی خیال ات را می میرم که در بر گیرنده ی دکلمه ی ده شعر با صدای شاعر و با گارگردانی و آهنگ سازی - کارگردان و موزیسین ترک yusufi شده است همچنین از نامبرده چندین مقاله و نوشته ی ادبی و چند مصاحبه ی مطبوعاتی در مجلات و روزنامه های مختلف در طی سالیان گذشته به چاپ رسیده است که در حال جمع آوری و انتشار آنان می باشد در زمینه ی پژوهش – پژوهشی در آئین های ازدواج در اقوام ایرانی و سیاست مداران هنرمند یا هنرمندان سیاستمدار که مجموعه ای ست از فعالیت های حزبی و سیاسی شاعران و نویسنده گان از ابتدای مشروطیت تا کودتای 28 مرداد و جلد دوم آن از کودتای 28 مرداد تا انقلاب 57 و جلد سوم آن از انقلاب 57 تا شروع رئیس جمهوری احمدی نژاد در حال تالیف و جمع آوری و تدوین می باشد . عشق – آزادی بیان و اندیشه – حرمت به انسان فارغ از رنگ و نژاد و مذهب –دردهای جامعه و فریاد در برابر ظلم و نابرابری در نوشته های وی نمایان است . هرگز در این سالها با توجه به موقعیت های فراوان تن به سفارش نویسی و تائید افکار آزادی ستیز نداده است و همیشه در حال مبارزه ی مدنی در راه احقاق حق انسان ها - فارغ از مرزهای جغرافیائی بوده است هم اکنون نوشته های وی در وبلاگ های زیر در دسترس دوستاران می باشد . http://dastan55k.mihanblog.com داستان های کوتاه و 55 کلمه http://bvafa.mihanblog.com شعر سپید ( شعر درگیر ) http://vafabehrooz.persianblog.ir تازه های شعر و داستان بهروز عرب زاده ب وفا http://arabzadehbehrooz.persianblog.ir کتاب بوس واره های لبانت http://arabzadehbehrooz.blogpars.com کتاب تردید های مکرر http://behroozarabzadeh.blogspot.com/ وبلاگ اختصاصی بهروز عرب زاده http://www.facebook.com/barabzadeh صفحه ی فیس بوک بهروز عرب زاده https://plus.google.com/u/0/117903972388411124104/posts صفحه ی گوگل https://twitter.com/#!/behr10 صفحه ی تویتر
نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
دوستان من:
کدهای اضافی کاربر :