کسی می بيند آيا از کتاب ترديدهای مکرر

 

                                           

 

 

 

                           کسی می بیند آیا ؟

 

 

این روزها

          زیر آسمان آبی که نه

                                 در تنفس این همه دی اکسید کربن

سرب در حلقو م مان

نومیدانه مسیر اتوبوس 

                               مترو

با آن حجم خالی از آبی

فکر ناف های نبریده

                         کاسه هایمان چه کنم

                                                  می افتم

 

می دانم

        خسته می آیی

                   و یادت دوستت دارم نمی آورد

دیریست فصل مولف در حاشیه ی همایش ها

                                                   به چیدن خود مشغول است

و کتاب همیشه بی نام تو از خیابان گذشته است

 

 

کسی آن دور

                مرا می بیند آیا ؟

                                      تو را ؟

                              که از سرما سلامت را جوابی نیست

به فراموش خود افتانیم مگر

                             سکوت وحشت زا

هزارو سیصد و هشتاد و یک معما را

 

 

مسیر های موافق

                   مخالفت می کنند

و انسان در سرزمین چراغ های قرمز

                                    در چهار راه متولد می شود

 

پشت چراغ می ایستد

                          علف سبز می شود

 

               چند سال گذشته است ؟

ما لای این همه علف هرز گم نشده ایم؟

 

 

 

 

 

 

زیر آسمان آبی که نه

    تاریک

         تاریک

             خیابان های پایتخت

                                    و تخت

                                       تخت

نشسته گان بی تخت

کوچه های نشسته در بن بست

آدم های خیلی مدرن

چیز بلدهای دولت

نزائیده های گمرک

پرنده های ولی عصر

جوجه های و نک

قمی های گیلک

کردهای خیلی ترک

فارس های خیلی لر

      چند سخت آشوب دلتنگ

                  می شود من

                                  گرسنه ام

                                           تو

                                             گرسنه ای

وحشت همین ناامیدیست

پرسان بماند من

ور نه ترسمان از قرمز

                                رنگ خون نیست

فقط مادر قانون مدارمان زائیده

                           پشت این چهار راه وحشت

پشت همین چراغ قرمز

               در تنفس این همه دی اکسید کربن

                                                          سرب در حلقوم مان ...

 

                                                                                بهروز عرب زاده

                                                                                   ب . وفا 

 

/ 1 نظر / 4 بازدید
مرجانه

سلام . نماز روزه هاتون قبول درگاه حق باشه . براتون آرزوی موفقيت و سلامتی ميکنم