طرحی روی جلد از کتاب دستهای آویز شاخه ها

 

 

 

                         طرحی  روی جلد

 

 

گاهی که می نشینم پای بقچه ی اشک ها

وسوسه ی بغضی ناشکفته

لابه لا ی غرورم چکه می کند

ناله های ضجه ی غرور من

لالائی تبعیدی خا ک

کس در تنفس ناودان شنیده است ؟

ماهی های حوض چشم من

دست های قابیلی احتراق این صیاد همیشه تکرار را

از لا ی پالتو پوستین توحش مکدر دیده است

 

هان شمائی که خوردن سیب

                                          چیدن گندم را بهانه کرده اید

آستر همه ی شنیده هایتان

کسی نشانی از هابیل پرسیده است

نپرسیده اید نخندیده ای سالها

بگو

جنس غرورتان عبور خنده ام بریده است

فکر کرده ام دیوار همیشه زایش

تکرار فرزند معصومیتی ست خوش باور

همیشه با زهر لبخنده ای خندیده است

و گر نه

مسئله ی بودن یا نبودن من

وسوسه ی آلوده ایست طرحی روی جلد

مضمون تاریخ تپه های گوشتی من

و قابیل جای جای کاخ ها

در همسایگی نبودنم

لای کتاب های کهنه ی مرطوب

بالاتر از من برادری کرده است

 

احتیاجی نیست نیاز استخوان های فسیل شده

حرف های در گلو مانده را ورق بزنیم

امروز احترام غرور تب زده ام که برده است

و این دست های  آویز

بر دار شاخه های خالی کدامین تمدن مانده است

 

مثل دیروز

            بودن یا نبودن من

باز وسوسه ی آلوده ایست

طرحی روی جلد

و احتمال خندیدنم وسوسه ی بغضی ناشکفته

غروری که پریده است

 

                                                       بهروز عرب زاده

                                                           ب . وفا 

 

                               

/ 0 نظر / 12 بازدید