هدیه عرب زاده ( پارمیدا) کوچکترین شاعر ایران

 

 

 

 

                           آشنائی با هدیه عرب زاده ( پارمیدا) 10 ساله کوچکترین شاعر ایران

 

 

هدیه عرب زاده متولد 1376 در شهر ارومیه میباشدکه هم اکنون در کلاس چهارم ابتدائی در حال تحصیل

بوده و بیش از 3 سال است که در کانون زبان جهاد دانشگاهی به فرا گیری زبان انگلیسی مشغول است و

هم اکنون در مقطع B1 در حال ادامه ی تحصیل میباشدوی فرزند نخست شاعر و نویسنده ی سپید سرا

بهروز عرب زاده ب . وفا مولف کتاب های  دستهای آویز شاخه ها – تردیدهای مکرر – تو را در می زنم

آنجلا و ژاله های عشق  و کتاب بوس واره های لبانت  می باشد که در محیطی کاملا" فرهنگی چشم به

جهان گشوده است . با استفاده از گنجینه ی کتاب های موجود پدر و با ترغیب و تشویق و حمایت خانواده

و ذوق و علاقه ی خدادادی از یک سال پیش شروع به سرودن شعر سپید نموده است . در اثر ممارست و

همنشینی با اهل ذوق و استعداد فوق العاده ی درونی با توجه به مضامین و واژه گان بکار گرفته شده ی

وی در شعر سپید امیدواری بسیاری هست که آسمان پر فروغ شعر ایران تولد ستاره ای دیگر را تجربه

کند. هدیه عرب زاده همانگونه که در امر تحصیل جزو شاگردان نمونه میباشد در خارج از محیط تحصیل

و در مجامع مختلف نیز با توجه به روحیه ی بشاش و فعال وی شخصیتی دوست داشتنی و نمونه میباشد

اخیرا" در دومین همایش شعر و قصه ی آفرینش های ادبی حوزه ی هنری سازمان تبلیغات اسلامی که در

شهر ارومیه برگزار شد موفق به کسب عنوان شاعر برگزیده  گردید که می توان این مقوله را به فال نیک

گرفت و انتظار موفقیت های بیشتری را برای وی در آینده داشت . هدیه عرب زاده که بیشتر دوست دارد

وی را بنام پارمیدا بشناسیم زبانی در حد کودکی و بزرگسالی دارد گاه واژه گان چنان در دایره ی خرد

ورزی و معصومیت کودکی می پیچد که ناچار مخاطب را به تحسین و تعجب وا می دارد . هر چند دایره ی

واژه گانی وی بسیار محدود است و هنوز همنشینی کلمات در ذهن وی دچار آشفتگی و خامی ست اما

همین که کودکی 10 ساله بتواند رویاها ی ذهنی و عینی خود را بصورت کلمات شعری در آورد موفقیت

عظیمی میباشد که نصیب وی گردیده است . ایجاد میدان های چند صدائی و تاویل پذیر و گریز از تک

بعدی بودن و متکثر بودن مفاهیم از خلاقیت های خدادادی وی می باشد هر چند د ر نقد آثارهدیه

عرب زاده یا بهتر بگویم پارمیداخود عاجز از نقد و سخن گفتن  از شعر خود است اما ذهنیت شاعرانه ی

وی بدون دخالت تعقل شروع به آفرینش ادبی می نمایدو گاه حاصل آن اثری بسیار روان و زیباست

که خلاقیت های شعری در آن موج می زند در آیند] ای نچندان دور از وی بیشتر خواهیم شنید از این ماه

ببعد 2 شعر از وی را میهمان این صفحه خواهیم کرد.

 

 

 

                                                   اولین سروده ی کوچکترین شاعر ایران هدیه عرب زاده ( پارمیدا ) 10 ساله

 

                                      خسته

 

                             خسته شدم

                                     خسته از این همه آژیر و بوق

                                    کله و فکرم شده مثل خیابان شلوغ

                                     مانده ام

                                                 پنجره را باز کنم یا که نه ؟

 

 

 

 

                                                  کوچکترین شاعر ایران هدیه عرب زاده ( پارمیدا ) 10 ساله

 

                                تنهائی

 

                           آسمان اشک می ریزد

                                                         دلم گرفته است

                                                                              اما در من اشکی نیست

                                                                                                      بارانی نیست

                                                                                                                 طوفانی نیست

                                     اتاق من پر از غم باران است

                                       به عروسک هایم نگاه می کنم که مرا به شادی دعوت می کنند

                                        به کتاب هایم نگاه می کنم که مرا صدا می زنند

                                                                                                   کجائی ؟

                                                                                                              کجائی ؟

 

                                         من تنها نیستم

                                                             تنها نیستم

 

                                                                              نیستم

 

                               فقط دلم به حال گنجشکی که در باران خیس شده می سوزد

                                 پنجره را باز می کنم

                                                            تا تنهائی گنجشک را قسمت کنم

/ 0 نظر / 19 بازدید