اولین کلام گفتگوی دوستانه

شاکرم خداوند یکتا را که مجالی دست داد تا بتوانم هر آنچه را در خود نجوا می کنم با

هم اندیشانم و دوستان نیز نجوا کنم .

مدتی بود که در پی فرصتی مناسب بودم تا نوشته هاو سروده هایم را بصورت

گسترده تقدیم دوستان کنم  پس از انتشار کتاب دستهای آویز شاخه ها غیبت چند

ساله ی دفاتر دیگرم که در همان زمان آماده ی چاپ بودند موجی از یاس را در من

پدیدار نمود .

هم اکنون خوشحالم که نوشته هایم را در حیطه ی دید و نقد دوستان قرار می دهم

امید وارم که با عنایت دوستان و سایر عزیزان در این آزمون نیز سر بلند  باشم.

/ 0 نظر / 3 بازدید