از کتاب دستهای آويز شاخه ها انتشارات گويه تهران ۸۱

 

 

 

 

 

 

                                2 فرصت تکرار

 

 

اگر آمدی 

       

          از این همه راه

 

                             که برف می باردش از نذر سر

 

                                                                   ویلانه در قندیل

 

یادت باشد از نذر شمع شاه چراغ

 

سفره ام هنوز اشک اندود است

 

بوی نان هم که شنیدی

 

                           قرص کپک زده ی احتیاج است در فواصل نشستن

 

                     ***

 

من از فرصت شناسنامه ام می ترسم

 

                                   و گر نه باغ را پرسیده ام

 

وقتی جرعه جرعه گل میثاق شبانه ام بود

 

حالیا تکرار فردا

 

                شاید برف نباردش بالاتر از پارو

 

و آمدن

 

نه از سر بی رمقی

 

                           فرصت تکرار فردا باشد 0

 

 

                                                                             بهروز عرب زاده

                                                                                   ب . وفا                                              

 

/ 0 نظر / 12 بازدید