شاعر الفيا رحيم رسولی

 

برای شاعر الفیا  استاد رحیم رسولی

 

سرت برای چیزهائی درد می کند

و استامینفون های هوشمند شبت را به داد می رسند

و گرنه

اینهمه فکرهای بزرگ که در این قواره ی کوچک ...

خودت که می دانی ...

ما برای دردسرهای بزرگ جثه های کوچکی داریم

و مابین آدمهای مثلا" بزرگ

که هی چیز های ما را می خورند و قد می کشند

 

 

اصلا" دیده نمی شویم

حالا

سی و دو پله را هم که پائین بیائیم نفس نکشیده بالا برویم

نه وسواس خانه ی را داریم

و نه بدون الفیا صفحه ای که در آن جا خوش کرده باشیم

راستی دیدی رسالت چهل چگونه در تو به نبوت رسید

که معجزه ی الفیا به زائیدنت

به بوسه ای به جوانه نشست

و گر نه اینهمه میوه کال نارس گوشه ی انبار خانه

گرد تکرار عادتی ست فشرده

و زندگی

تمدنی در ادبیات وظیفه

تو به تولدت در حروف

و به خیابانی که در آن عشق به اندازه ی سی و دو پله

بالا و پائین می رود   ایمان داری

و سرت همیشه برای چیزهائی درد می کند

خودت که می دانی .......

 

                                بهروز   عرب زاده

                                   ب . وفا

 

/ 0 نظر / 9 بازدید