به خانم استلا گرجی از کتاب تردید های مکرر

 

 

 

بیا دو باره بگویمت

 

 

 نجیبی بر پرسه های شبانه ام

 

جنازه ی زخم را در بستر گوش مداوا خواهد نشست

 

دیریست وازه ها در گلوی شب

 

                               مکاشفه ایست

 

                                               سر می رسد

 

ببارد به پیشانیم تو را

 

                   که مریم ستاره ِ بلند اورشلیم را

 

 

شب به خواب من مهربان نیست

 

تو را به اظطراب نشسته است

 

ستاره باران میلاد نخست

 

در کرانه ی کدام شوق

 

به شاباش درخت کاج

 

                 آویز خواهی بود

 

که من کودکانه به بازیم ذوق شوم

 

چندمین سال است ؟

 

برف آمدنت را به روشنی سپید نکرده است

 

که زلفانم به انتظار برفین است

 

نجوا

 

        چهار دیوار خانه را به پزواک من خسته است

 

این جام بی تو می ریزم

 

                     گلوئی را که شب های آبی و بنفش

 

 

 

 

 

 

رقص ماهرانه ی تارهایش را

 

 قدیسیان کلام

 

              به عقد نماز و نیاز

 

                                   در بسترت گریسته بود

 

 

خالیست من از تو

 

                    جام

 

                       درخت

 

                            کریسمس

 

   بیا دوباره بگویمت

 

 

                       عیدوخو  اوُِ بریخا

 

 

                                              بهروز عرب زاده

                                                   ب . وفا

                    

 

 به

/ 0 نظر / 11 بازدید