ملا عمر از کتاب تردیدهای مکرر اثر بهروز عرب زاده

 

 

 

آهای ملا عمر

 

 

نجیب و آرام

 

به پایان نمی رسد انتها

 

مسیر سنگلاخ این چنان مانده در طوفان

 

می دانی 

 

         خداوندگان فرصت

 

گلیمشان اینجا به پاهایشان خیانت کرده

 

که من چنین پروا به لبانم بخشیده ام

 

که یخ بندان خودکار را

 

در مسیر این دفتر  سرخ می شوم

 

من از خدای تو که گلیمم را دزدیده

 

و پاهایم را در قمار شبانه اش فروخته است

 

                                            متنفرم

 

من از گیسوان زرد مادر

 

       سبز مانم را به کول می کشم

 

آهای ملا عمر 

 

              رهایم کن در این بمباران

 

من اتم را در فریاد خامش جنگلی به یغما شکافته ام

 

در حسرت دخترانی که بارها احساسشان را به سنگینی

 

در روسپی خانه های کابل

 

        تا

    

    جلف خانه های خیابان های تهران گریسته ام

{جنده خانه های }

 

        ملا عمر

    رهایم کن

 

              شهر باروت

 

                         فتیله های انتظار را

 

                                          در کبریت تو به له له نشسته است .

 

 

                                                              بهروز  عرب زاده

                                                                 ب . وفا

/ 0 نظر / 6 بازدید